Το Labrador Retriever είναι μία από τις πιο αγαπητές φυλές σκύλων παγκοσμίως. Παράλληλα, όμως, είναι και μια φυλή που στην πράξη χρειάζεται ιδιαίτερα προσεκτική διατροφική προσέγγιση. Η τάση για αυξημένη πρόσληψη τροφής, η ευκολία με την οποία μπορεί να αποκτήσει υπερβολικό βάρος και η σημασία της σωστής ανάπτυξης ήδη από νεαρή ηλικία, κάνουν σαφές ότι στο Labrador η διατροφή δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται γενικά, αλλά στρατηγικά.
Στην ανάπτυξη, το Labrador ως μεγαλόσωμη φυλή δεν ωφελείται από την υπερβολική ενεργειακή κάλυψη ή από αυθαίρετες παρεμβάσεις με συμπληρώματα. Αντίθετα, αυτό που χρειάζεται είναι ελεγχόμενη ανάπτυξη, σωστή επιλογή τροφής όταν ενδείκνυται, και παρακολούθηση που να στοχεύει όχι απλώς στην αύξηση του σωματικού βάρους, αλλά στη σωστή σωματική κατάσταση. Η “γρήγορη” ανάπτυξη δεν είναι απαραίτητα και σωστή ανάπτυξη.
Στην ενήλικη ζωή, ένα από τα συχνότερα λάθη είναι να θεωρείται ότι το πρόβλημα περιορίζεται μόνο στο κύριο γεύμα. Στην πραγματικότητα, πολλές φορές η επιπλέον ενεργειακή πρόσληψη προέρχεται από λιχουδιές, υπολείμματα από το τραπέζι, λανθασμένο τρόπο μέτρησης ή από τη διατήρηση της ίδιας μερίδας σε περιόδους όπου οι ανάγκες του σκύλου έχουν αλλάξει. Μετά τη στείρωση, με τη μείωση της δραστηριότητας ή με την πρόοδο της ηλικίας, η ίδια ποσότητα τροφής μπορεί να είναι πλέον υπερβολική.
Η σωστή διατροφική αξιολόγηση σε ένα Labrador δεν περιορίζεται στη ζυγαριά. Περιλαμβάνει το σωματικό βάρος, τον δείκτη σωματικής κατάστασης και τη μυϊκή κατάσταση, ώστε να υπάρχει πιο ουσιαστική εικόνα για το αν ο σκύλος διατηρείται πραγματικά σε λειτουργικά σωστή κατάσταση σώματος. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί το υπερβολικό βάρος δεν είναι αισθητικό ζήτημα. Μπορεί να σχετίζεται με μεγαλύτερη επιβάρυνση στο μυοσκελετικό σύστημα, χειρότερη κινητικότητα και συνολικά χαμηλότερη ποιότητα ζωής.
Για τον λόγο αυτό, η “σωστή τροφή” για ένα Labrador δεν είναι απαραίτητα η πιο πλούσια ή εκείνη που εντυπωσιάζει περισσότερο στην ετικέτα. Προτεραιότητα έχει η κατάλληλη ενεργειακή πυκνότητα, η σωστή μερίδα, η καλή πεπτικότητα, η επάρκεια θρεπτικών συστατικών και η συνέπεια στη χορήγηση. Η διατροφική υποστήριξη πρέπει να προσαρμόζεται στο στάδιο ζωής, στο επίπεδο δραστηριότητας, στο ιστορικό του ζώου και στις πραγματικές ανάγκες της φυλής.
Στους NutriVets, προσεγγίζουμε τη διατροφή του Labrador με βάση την επιστημονική τεκμηρίωση, την κλινική παρατήρηση και την εξατομίκευση. Στόχος μας δεν είναι απλώς να “χορταίνει” ο σκύλος ή να ακολουθεί ένα γενικό πρόγραμμα σίτισης, αλλά να υποστηρίζεται σωστά η ανάπτυξη, η σύσταση σώματος, η υγεία και η λειτουργική του απόδοση σε κάθε στάδιο της ζωής του. Αυτό είναι και το πραγματικό νόημα της κλινικής διατροφής: όχι μια γενική συμβουλή για όλους, αλλά ένα πλάνο προσαρμοσμένο στον εκάστοτε σκύλο.
Σχόλια